Aan het einde van de 17e eeuw waren Zweden en Nederland nauw met elkaar verbonden door wederzijdse afhankelijkheid. De Republiek onderhield al eeuwenlang handel met verschillende Zweedse kuststeden, en politieke motieven dwongen de Nederlandse regering om een vriendschappelijke relatie met Zweden te onderhouden, vooral tijdens de Europese strijd om de Spaanse troon. Voor Nederland was het cruciaal dat Zweden in het conflict over de Spaanse erfenis de kant van de Republiek en haar bondgenoten zou kiezen en eventueel militaire steun zou bieden. Tegelijkertijd geloofden de Zweden dat ze alleen met hulp van de Nederlandse marine het Baltische gebied tijdens oorlog konden beschermen. Een belangrijke factor in de betrekkingen met Zweden was de Noordse Oorlog. Tussen 1700 en 1703 waren Den Haag en Amsterdam het vaak oneens over de te volgen strategie in deze oorlog. Terwijl Amsterdam Rusland steunde, wilde het Binnenhof, zeker tot 1707, de vriendschap met Zweden behouden. In deze studie onderzoekt Hans van Koningsbrugge de ontwikkelingen rond dit dilemma in de periode 1697-1713, tussen de Vrede van Rijswijk en de Vrede van Utrecht.