Stefan Zweig heeft met zijn briljante biografieën, zoals die van Marie Antoinette en Maria Stuart, een grote lezersschare weten te fascineren. Onder de historische figuren die hij op onnavolgbare wijze beschrijft, is Joseph Fouché (1759-1820) wellicht de meest intrigerende. Deze geboren intrigant paste zich moeiteloos aan iedere politieke stroming van zijn tijd aan, zonder ooit een vaste overtuiging te volgen. Hoewel Fouché oorspronkelijk clementie voor koning Lodewijk de Zestiende had gevraagd, stemde hij later zonder aarzeling voor de executie van de koning. Aanvankelijk was hij een aanhanger van Robespierre, maar droeg later bij aan diens ondergang. Tijdens het Directoire klom hij op tot minister van politie en speelde vervolgens een rol in de omverwerping ervan. In dienst van Napoleon gebruikte hij als minister van politie zijn uitgebreide netwerk van informanten. Nadat hij zich tegen de keizer keerde, toonde Fouché zijn trouw aan de nieuwe koning Lodewijk de Achttiende, de broer van de koning die hij eerder naar de guillotine had gezonden. In “Joseph Fouché – Portret van een politicus” toont Zweig zijn meesterlijke schrijverschap door deze sluwe politicus volledig tot leven te brengen. De biografie benadrukt Zweigs unieke vermogen om de dramatische aspecten van de geschiedenis bloot te leggen; hij doorgrondde zijn personages psychologisch door te zoeken naar de mens achter de publieke façade en de emoties achter hun daden. Naast deze biografieën publiceerde Zweig ook “Marie Antoinette” en “Maria Stuart”. Bovendien bundelde hij drie verrassend actuele lezingen over Europa in “Aan de Europeanen van vandaag en morgen”, waarin hij een Europa van cultuur en humanisme belicht. Andere werken van Zweig zijn onder meer “Triomf en tragiek van Erasmus van Rotterdam”, “Licht in het duister” (Sternstunden der Menschheit), “Nietzsche”, “Tolstoj”, en vertalingen van zijn werken zoals “Dostojevski” (gepland voor april 2023), “Freud” (gepland voor oktober 2023), “Dickens”, en “Casanova”.