In 1624 hield de Haagse schoolmeester en dichter David Beck een dagboek bij. Dit deed hij voor zijn kinderen en hij noemde het een ‘spiegel van mijn leven’. Het dagboek begint kort na het overlijden van zijn vrouw tijdens de bevalling. Beck beschrijft hoe zijn pasgeboren dochter werd verzorgd door een min, terwijl zijn zuster bij hem introk om zijn twee oudere kinderen op te voeden. Dag na dag, zonder ook maar één over te slaan, legt Beck zijn dagelijkse activiteiten vast: de bezoeken die hij brengt, zijn wandelingen in en om Den Haag, de kerkdiensten die hij bijwoont en zelfs zijn maaltijden. Daarnaast schrijft hij over zijn werk als onderwijzer en de angst voor de pest. Spiegel van mijn leven geeft echter meer dan een gedetailleerd en fascinerend beeld van het leven in 1624. Beck deelt ook veel over zijn innerlijke wereld en dromen. Uniek aan dit dagboek is dat het het eerste (Nederlandse) dagboek is waarin we een dichter aan het werk zien. De gedichten waar hij over schrijft, zijn als bijlage toegevoegd aan deze editie van Becks dagboek.