Het gebruik van deskundigen is al tientallen jaren een integraal onderdeel van juridische procedures. Toch blijft dit onderwerp niet zonder uitdagingen. Fouten in rechtspraak en andere debatten zorgen ervoor dat dit thema voortdurend aandacht krijgt. De kernvraag bij het betrekken van deskundigen is steeds dezelfde: hoe weet een leek of de juiste deskundige is gekozen en hoe beoordeel je diens bijdrage? Omdat procesdeelnemers vaak niet over de nodige deskundige kennis beschikken, is het inschakelen van een expert essentieel. In het strafrecht, privaatrecht en bestuursrecht wordt verschillend omgegaan met deze uitdaging. Dit onderzoek biedt voor het eerst een vergelijking van de manier waarop de rol van deskundigen in deze drie rechtsgebieden wordt gereguleerd. Door middel van een lijst met kwaliteitseisen zijn sterke punten en knelpunten geïdentificeerd, en is onderzocht wat de rechtsgebieden van elkaar kunnen leren. Dit heeft geleid tot een grondige juridische analyse van de regulering van deskundigeninbreng in procedures, aangevuld met praktische inzichten en aanbevelingen. Hierdoor is “De deskundige in het recht” een waardevol handboek voor wetenschappers, beleidsmakers, deskundigen en studenten.