Door de economische crisis is er meer dan ooit aandacht van de media voor belastingontduiking en agressieve belastingontwijking. Arnaud de Graaf legt in zijn toespraak uit hoe zeer vermogende individuen en multinationale bedrijven hun belastinglasten weten te verlagen. Hoewel internationale beleidsmaatregelen succesvol belastingontduiking door rijke particulieren aanpakken en belastingconcurrentie tussen landen voor mobiel kapitaal dankzij internationale afspraken steeds minder voorkomt, lijkt het moment nu aangebroken om agressieve belastingontwijking door multinationals structureel aan te pakken. Door hun praktijken missen landen aanzienlijke belastinginkomsten. Deze verliezen worden afgewenteld op de ‘sitting ducks’ door hogere belastingen op arbeid en consumptie, terwijl multinationals wel profiteren van de beschikbare infrastructuur. Arnaud de Graaf vindt dit gedrag vanuit rechtvaardigheidsoogpunt verwerpelijk. Bovendien verstoort de focus op belastingminimalisering volgens hem de concurrentieverhoudingen, omdat alleen lokaal opererende bedrijven niet profiteren van belastingplanning. Vanuit economisch efficiëntieperspectief acht hij dit ongewenst. In zijn toespraak doet Arnaud de Graaf voorstellen om dit gedrag internationaal tegen te gaan.