Tussen 1918 en 1956 zagen intellectuelen een wereld die zich ontwikkelde richting massificatie en moderniteit. Tegelijkertijd namen de politieke polarisatie en de vraagtekens bij mensenrechten en democratie toe. In deze situatie voelden intellectuelen niet alleen de drang om deel te nemen aan het maatschappelijke debat, maar ook de ambitie om een specifieke rol in de samenleving te vervullen.

De idealen die zij nastreefden voor zichzelf en voor de toekomst van de maatschappij waren sterk met elkaar verweven. De spanning tussen deze idealen en hun daadwerkelijke verwezenlijking vormt het kernonderwerp van dit boek.

Dit verhaal schetst de strijd tussen uiteenlopende overtuigingen, waarbinnen internationalisten, communistische intellectuelen, compagnons de route, humanitaire socialisten, sociale hervormers, pacifisten en cultuurcritici tegenover elkaar staan. Deze confrontaties leiden tot convergenties, allianties en breuken binnen intellectuele kringen en netwerken, waaronder tijdschriftredacties, verenigingen en actiegroepen, die vaak over nationale grenzen heen reiken.

Eva Schandevyl (1974) is historica en werkt als docent aan de Vrije Universiteit Brussel. Haar specialisaties zijn intellectuele geschiedenis, rechtsgeschiedenis en gender- en diversiteitsstudies. Eerder was zij editor van “In haar recht? Vrouwe Justitia feministisch bekeken” (VUBPRESS, 2009) en heeft zij verschillende bijdragen geleverd aan boeken en tijdschriften. Momenteel onderzoekt zij de feminisering van justitie vanuit een historisch perspectief.