Beerdiertjes kunnen vooral extreme temperaturen, drukken, etc aan (zie hieronder). Met UV-straling hebben ze het iets moeilijker...
 
Weetje: een paar jaar geleden werden bij een ruimte-experiment een aantal beerdiertjes de ruimte in geschoten. Daar bleken ze de koude, de kosmische straling en het bijna-vacuüm lang (tiental dagen!) te kunnen overleven.
 
Alleen de UV-straling (daar duizendmaal sterker dan hier op Aarde) bleek cellen en het DNA bij veel beerdiertjes dusdanig te hebben beschadigd. Doch, een aantal beerdiertjes overleefden zelfs dit...
 
Een mogelijke verklaring voor de hogere "resistentie" tegen schade van ioniserende straling is ook het feit dat de 'herstelmechanismen' voor DNA-schade bv (DNA repair mechanisms), bij die beerdiertjes (ook bij bacteriën het geval) veel efficiënter/doeltreffender zijn.

Ik denk dat dit komt omdat ze veel minder DNA hebben dat kan beschadigen, en bovendien dat veel minder van de DNA-beschadigingen die kunnen worden aangericht ook meteen tot dood van het organisme leiden.
 
Kanker hebben eencelligen ook geen last van.

Wat is er zo anders aan bacterien beerdiertjes etc dat zij veel beter om kunnen gaan met ioniserende straling?