De electronen in ozon hebben in dit geval een neutrale lading

Wat je dus ziet (als je ernaar kon kijken) is dat die twee bindingen die hier getekend zijn voorturen van plaats veranderen om de lading zo neutraal mogelijk te krijgen. Hierdoor verplaatst te lading van het molecul zich steeds.

Jan van de Velde schreef:De twee buitenste atomen zijn onder een hoek gebonden aan het centrale atoom. En dat centrale atoom levert meer elektronen voor de gezamenlijke bindingen dan die andere twee. Die kant van het molecuul heeft dus een wat positieve lading

Er is ook een dubbele binding die steeds op en neer flipt:

http://www.lenntech.com/ozon-eigenschappen.htm



De dubbele puntjes die je ziet zijn de elektronen die niet aan bindingen deelnemen. Het molecuul met de minste puntjes zal het positiefst geladen zijn. Je ziet hier dat die dipool dus ook kan verschuiven.

Het dipoolmoment is een kwantitatieve maat voor de polariteit van een binding of van een molecuul. In het laatste geval heet dit het moleculaire dipoolmoment.

Binnen een molecuul, dat op zich neutraal is, kan de lading zich verdelen tussen de verschillende atomen doordat een atoom harder aan de elektronen zuigt dan de andere. Dit wordt veroorzaakt door de verschillende elektronegativiteiten van de atomen. De ene kant krijgt een beetje pluslading en de andere kant wordt een beetje min. Zo vormt zich een dipoolmoment en het molecuul is dan een dipool.