Het is ook en vooral geschreven als reactie tegen bekeringen tot andere goden. De macht van de joodse God wordt in de verf gezet precies omdat hij slechts het woord nodig had......
Dan wordt het dus een minder onbekende god. Blijft overeind dat de chronologie niet klopt, en dat je de "dag"-eenheden ondanks alle interpretaties en exegese niet als alledaagse dagen en zelfs niet als andere enheden van bepaalde lengte kunt lezen zonder in de knoop te raken. Druijf zegt het anders, nl. dat je het verhaal niet kunt opzadelen met moderne vraagstukken. Nu is het besef dat een dag een dag duurt niet zo modern, en de volgorde van ontstaan van hoofdtypen van levensvormen is niet zozeer een vraagstuk als wel een feit, dus dat lijkt me wat zwak uitgedrukt.
De kern van Genesis (het woord betekent "ontstaan", "geboorte" of "oorsprong", niet "schepping") is dat alles door een schepper is geschapen. Als je dat verwerpt omdat het hoogst onwaarschijnlijk is of omdat je ervan overtuigd bent dat het allemaal heel anders is gegaan, dan doen de problemen met het scheppingsverhaal in detail er niet meer toe. Genesis geeft dan alleen nog maar een interessante kijk op hoe men destijds dacht over het ontstaan van de wereld en de mens, of op hoe de schrijver vond dat men hierover diende te denken.
Ik lees in veel van de voorgaande reacties pogingen om koste wat het kost toch nog de diepere zin van het geschrevene, die wel moet bestaan omdat het de bijbel is, te achterhalen. Als je gelooft dat de joodse god alleen maar het woord nodig had om te scheppen, dan leg je in jezelf de basis voor geloof in een vorm van creationisme. Waarmee ik niet wil zeggen dat Ypsilon dat doet, hierboven.