De aardkorst is erg dun ten opzichte van de diameter van de aarde.
En toch gaat de totale aardkorst niet noemenswaardig glijden al drijvend op het magma.
Dit ter vergelijking met het pompoen-slaginstrument (zie foto).
Moet men om dit te verklaren ook geen rekening houden met uitstulpingen van de aardkorst naar binnen toe,
die ook mede de dikte van de aardkorst bepalen,
en dus ook het gewichtsverschil van de aardkorst van de polen, de evenaar en daar tussen ?
Kan men hoe dan ook niet stellen dat brokken half-gestold magma zich door de middelpuntvliedende kracht zich verzamelen bij de evenaar, en daar aldus de massa van de aardkorst verhogen, en dus ook de totale stabiliteit der aardkorst verhogen?
Puzzels