Ijzer in oceaan pompen houdt mogelijk klimaatverandering in bedwang

[Thionyl]

IJzer?? Mag ik effe opmerken dat het hier handelt om ijzersulfaat.

[Cura]

IJzer?? Mag ik effe opmerken dat het hier handelt om ijzersulfaat.

Als jij dat ook 'effe' kan onderbouwen met een bron, dan is dat opmerken oké.

[Typhoner]

Dat staat inderdaad in het artikel. Maar dat doet niets af aan het feit dat de oceaan wordt "aangerijkt" met extra ijzer. De vorm waarin het ijzer wordt aangebracht is alleen van belang voor de "opname" ervan, daarom dat het in zoutvorm is.

[Thionyl]

Is een bron nog nodig, sinds Typhoner dat al heeft aangegeven? Maar behalve dat ik het nog wist van het vorige (kleinschaliger) experiment, staat het oa ook vermeld op Nu.nl en Eoswetenschap enz. Maar ik vond het gewoon wat slordig, aangezien er genoeg "ijzer" vaart over de oceaan en dat heeft er niet of nauwelijks invloed op.


Yzer(III), (roest ed) werkt ook niet goed, het moet schijnbaar ijzer(II) zijn. Tenminste dat kan ik me nog herinneren van dat artikel toen. Heb daar geen bron van.


Doet verder niets af dat het een interessant experiment is om de oceaan te "verrijken" met ijzer, ivm CO₂ reductie

maar de vorm waarin echter wel.


En ijzer(II)sulfaat is gelukkig alom voorhande en goedkoop, hoop dat de resultaten positief uitpakken.

[Michel Uphoff]

Als ik DEZE site mag geloven, is het niet bepaald onschuldig/heilzaam de hoeveelheid fytoplankton drastisch te verhogen, quote:


"Dergelijke melkgroene tinten ontstaan als de bacteriën die zich ophouden bij de bodem en normaliter de restanten van het fytoplankton afbreken, alle zuurstof verbruikt hebben. De afbraak van de fytoplanktonresten wordt dan overgenomen door een andere bacteriesoort. Deze bacteriën maken bij het afbraakproces gebruik van een vorm van zwavel en hebben als bijproduct zwavelwaterstofgas (H2S). Aanvankelijk houdt het sediment op de bodem het gas nog vast; als de opslagcapaciteit echter is uitgeput, ontsnapt het gas uit de zeebodem en stijgt op naar het wateroppervlak. Wanneer het gas in de bovenste lagen van de oceaan in een zuurstofrijkere omgeving terecht komt, wordt het deels omgezet in zwavel. De zwavel is wit van tint en veroorzaakt de melkgroene kleur op het satellietbeeld van figuur 5. Naarmate het proces langer voortduurt, wordt de kleur groener, een combinatie van het geel van het zwavel en het blauw van het water.

De locale bevolking langs de kust van Namibië is gewend aan de incidentele rotte-eierenlucht van zwavelwaterstofgas, al blijft het gas giftig en de geur onprettig. De dieren en organismen die de zeebodem bevolken hebben echter een grote hekel aan de zuurstofarme omgeving met het stinkende en giftige H2S. De kreeften in dat gebied maken dat ze wegkomen en trekken soms massaal het strand op. De tegelijkertijd optredende vissterfte maakt het foerageren voor de zeemeeuwen zeer eenvoudig."

[Ensiferum]

Dat lijkt me wel heel zwart-wit, want er ontstaat ook meer plankton die zuurstof kan produceren. Dus als de productie/sterfte cijfers exponentieel gelijk blijven, dan zou het vissersdilemma enigszins van de baan zijn.


Wellicht weet iemand hier inderdaad meer van deze gevolgen af!

's Nachts produceren algen geen zuurstof, maar verbruiken het net als planten. Alleen hebben (land)planten hiervoor een enorme voorraad atmosferische zuurstof voor handen, terwijl in water opgeloste zuurstof bij een aanzienlijke algenpopulatie snel verbruikt wordt.

[the4dimensions]

En de bijwerkingen?