Heeft god ons geschapen of hebben wij god geschapen?

[Johan2]

Dank.

@Ensi: hier iets dat ik drie bladzijden terug postte:

http://www.trouw.nl/deverdieping/letter-ge...preekt#readmore

Wellicht dat dat al de nodige vragen verheldert

.

[Omaha]

dat kan een reden zijn om in een God te geloven/er een te verzinnen.

maar dat 'gedwongen' is wat overdreven, ik kan er perfect mee leven (hihi) dat er niets is na de dood.

"Ik kan er perfect mee leven dat ik denkdat er niets is na de dood. Op z'n minst zou je formulering aldus moeten zijn lijkt me. Je hebt geen bewijzen van je gedachte, het is dus een aanname. Zoals het bestaan na de dood een aanname is. Wie weet word je nog ernstig van je stuk gebracht na je dood....of ik.

[ad1956]

Er is niks anders. Er is alleen maar God. God is het enige dat er bestaat.

Jij, ik, iedereen en alles om je heen 'is' God.

God is niet van jou verwijderd, maar is 'met' jou

Wij horen allemaal bij elkaar. Wij zijn eigenlijk met z'n allen Een.

Hoe 'hoog' of hoe 'laag' jij in dit besef wilt/kunt leven, hangt af van jouwzelf en bepaalt je mate van bewustzijn en daarnaast ook de mate waarin je onbewust bent.

God ''is'' en jij bent daar een onderdeel van.

God buiten jezelf plaatsen, is niets anders dan een vorm van afgoderij en bovendien stoot je daarmee je verantwoordelijkheden af.

Er is gezegd: ''....opdat zij horende doof zijn en ziende blind''

Sta mij dan toe eenmalig de Nederlandse Gulden te citeren: ''God zij met ons''

[Klintersaas]

Er is niks anders. Er is alleen maar God. God is het enige dat er bestaat.

Jij, ik, iedereen en alles om je heen 'is' God.

God is niet van jou verwijderd, maar is 'met' jou

Wij horen allemaal bij elkaar. Wij zijn eigenlijk met z'n allen Een.

Hoe 'hoog' of hoe 'laag' jij in dit besef wilt/kunt leven, hangt af van jouwzelf en bepaalt je mate van bewustzijn en daarnaast ook de mate waarin je onbewust bent.

God ''is'' en jij bent daar een onderdeel van.

Ik vraag me af wat je tracht te bereiken met deze ononderbouwde oneliners. Je hebt hierboven een persoonlijke omschrijving gegeven van wat een god voor jou is, net zoals ongeveer iedereen wel zijn of haar eigen interpretatie heeft van het begrip 'god'.

Dat mensen in goden geloven staat niet ter discussie. Of er überhaupt een god bestaat wel, maar niet in deze topic.

God buiten jezelf plaatsen, is niets anders dan een vorm van afgoderij en bovendien stoot je daarmee je verantwoordelijkheden af.

Opnieuw een ononderbouwde mening. Over welke verantwoordelijkheden heb je het eigenlijk?

Er is gezegd: ''....opdat zij horende doof zijn en ziende blind''

Sta mij dan toe eenmalig de Nederlandse Gulden te citeren: ''God zij met ons''

En met het citeren van Matteüs (13:13) is je post helemaal in het moeras der vaagheid verzonken, want ik begrijp hoegenaamd niet waarom je hem erbij sleurt.

[Antoine47]

Er is niks anders. Er is alleen maar God. God is het enige dat er bestaat.

''God zij met ons''

Ad1956 beschrijft in een paar woorden een vorm van geloof dat gewoonlijk met pantheisme wordt aangeduid. De meeste atheisten zullen beamen dat ze bereid zijn te geloven is alles wat werkelijk bestaat. Het definieren van God, door pantheisten, als alles wat bestaat klinkt me in de oren als een truc om alle atheisten aan boord te krijgen.

"God zij met ons" is een wens. Als het al zo is, waarom moet je het dan nog wensen? Zwak citaat.... En de spreuk op de gulden was wel degelijk een theistische: een variant op "Dominus vobiscum" uit de latijnse liturgie - een wens van de celebrant ten behoeve van de congregatie.

Hoe dan ook, pantheisme en atheisme liggen vlak naast elkaar in het hele spectrum. Het wel of niet bestaan van god is tussen die twee een kwestie van definitie, en die definitie maken we zelf, toch?

[E.Desart]

AHet definieren van God, door pantheisten, als alles wat bestaat klinkt me in de oren als een truc om alle atheisten aan boord te krijgen.

Dit lijkt me wel een oversimplificatie. Heeft iets van een complot theorie.

http://en.wikipedia.org/wiki/Pantheism

http://en.wikipedia.org/wiki/Panentheism

http://en.wikipedia.org/wiki/Pandeists

Edit ypsilon: verdere discussie over de definitie van "God"/"god" is afgesplitst naar: http://sciencetalk.nl/forum/index.php?showtopic=89690

[ad1956]

Mijn stelling is als bijdrage bedoeld aan de topic, welke ons op voorhand separeert en vervolgens verwijdert van God.

Aan de ene kant 'God' en aan de andere kant 'Ons'

De topic legt daarmeee reeds een standpunt op. Mijn stelling is alleen al om die reden een gerechtvaardigde oppositie.

[Antoine47]

Mijn stelling is als bijdrage bedoeld aan de topic, welke ons op voorhand separeert en vervolgens verwijdert van God.

Aan de ene kant 'God' en aan de andere kant 'Ons'

De topic legt daarmeee reeds een standpunt op. Mijn stelling is alleen al om die reden een gerechtvaardigde oppositie.

Niemand heeft gezegd dat het geen gerechtvaardigde oppositie tegen het duidelijke dualisme van de vraag was. Om het simpel te stellen: In een pantheistisch concept maakt alles en iedereen elkaar. Zo kun je het ook zien. Alleen heb ik in dat proces eigenlijk geen god nodig. Alles wat we kunnen waarnemen wijst erop dat de natuur zo in elkaar zit. In mijn ogen is het begrip god iets wat mensen er aan toegevoegd hebben, en in die zin neigt het antwoord toch naar "wij hebben god gemaakt".

Zonder menselijk bevattingsvermogen is er geen godsbegrip mogelijk, behalve in god zelf. Bestond er 10 miljoen jaar geleden een god?

[ad1956]

Zonder menselijk bevattingsvermogen is er geen godsbegrip mogelijk, behalve in god zelf. Bestond er 10 miljoen jaar geleden een god?

Tijd is naar mijn beleving niet een relevante factor voor wat 'is' of 'niet is'.

Wat is, dat is. God 'is'. Jij ook, ik ook. Alles 'is'.

Maar oke, is een gevormde mening.

[Lathander]

Zonder menselijk bevattingsvermogen is er geen godsbegrip mogelijk, behalve in god zelf

Dat moet je eens beter uitleggen, want dat slaat volgens mij nergens op

[Antoine47]

Dat moet je eens beter uitleggen, want dat slaat volgens mij nergens op

Het leek of ad1956 schreef dat zonder menselijk bevattingsvermogen geen godsbegrip mogelijk was behalve in god zelf, maar dat kwam door technisch onjuist citeren - het kwam van mij. Edit ypsilon: fix'd

Wat ik bedoel slaat wel degelijk ergens op. Voordat er een intelligentie bestond die een godsbegrip kon ontwikkelen, kon er geen godsbegrip bestaan. Alleen god kon weten dat hij bestond - afgezien van engelen, gevallen engelen en de duivel, maar wat hadden die nou eigenlijk voor rol voordat mensen zich om hen ook druk konden maken?

En waar ik naar toe werk is dat god kennelijk 15 miljard of meer jaar geduld heeft gehad voor hij mensen maakten die ideeen konden ontwikkelen over wie hij was. Ik vind dat nogal absurd.

Het is veel eenvoudiger te geloven dat goden, met hun hele entourage van geesten, ontsproten zijn aan het menselijk brein.

[Antoine47]

Tijd is naar mijn beleving niet een relevante factor voor wat 'is' of 'niet is'.

Wat is, dat is. God 'is'. Jij ook, ik ook. Alles 'is'.

Maar oke, is een gevormde mening.

To be or not to be.... Maar tijd is wel belangrijk. Er zijn nu talloze dingen die er vroeger niet waren en er zijn ook talloze dingen die er niet meer zijn. Er komen ook nog dingen te bestaan die er nu nog niet zijn. In jouw beleving.... Tja, dat zal best, maar ik heb jouw beleving niet.

Wat is, dat is: een waarheid als een koe.

God 'is': daar gaat het hele onderwerp over. Dan kun je niet zomaar de conclusie in een post gebruiken om je idee van 'zijn' te illustreren.

Jij bent, ik ook: Inderdaad.

Alles 'is' - ja, voor zover het echt bestaat.

[Sofia]

Om even terug te keren naar de basisvraag: ik denk, dat wij (de mensen) God hebben geschapen.

En niet de moderne mens, natuurlijk, maar de mens, zo'n 2000 jaar terug...

Ik kan me voorstellen, dat er toendertijd een krachtige persoonlijkheid met leiderschapskwaliteiten leefde, die zich enigszins verantwoordelijk voelde voor de samenleving: "Hoe", vroeg de persoonlijkheid zich af, "kan ik er in 'Godsnaam' voor zorgen, dat mensen met elkaar kunnen samenleven?" De persoonlijkheid beschikte over een groot gevoel van eigenwaarde (wat in die tijd een nog volkomen onbekende term was), en besefte dat zijn/haar uitspraken veel effect hadden. De persoonlijkheid bleek een geboren leider en was maar al te bereid zijn ideeën te verspreiden...

Natuurlijk was die persoonlijkheid ook een beetje een "ego-tripper', en vond het prettig aandacht te krijgen en gewaardeerd te worden. Maar het was vooral een sterke persoonlijkheid, waar men (onbewust) respect voor had.

Gelukkig was het ook een integere persoonlijkheid, die empathisch was en betrokken met de mensen in zijn/haar omgeving...

De persoonlijkheid 'verzon' God! En afgeleide van 'goed', een verstandelijke richtlijn, om een goed gevoel over het eigen handelen te ervaren...

Omdat de persoonlijkheid zélf ervaren had, hoe tevreden en sterk hij/zij zich voelde als voldaan was aan gevoelens van verantwoordelijkheid en verlangen...

Dit is natuurlijk een puur fictief verhaaltje, maar ik kan me héél goed voorstellen, dat God ooit ongeveer zó is geschapen. Ik zie God, en religies in het algemeen, voornamelijk als een hulpmiddel. Als een wegwijzer voor een goed leven. Ik geloof absoluut dat het begrip religie en God zélf 'geboren' zijn uit goedheid en de behoefte aan richting en zingeving...

[qrnlk]

Om even terug te keren naar de basisvraag: ik denk, dat wij (de mensen) God hebben geschapen. En niet de moderne mens, natuurlijk, maar de mens, zo'n 2000 jaar terug...

Welke God is (ongeveer) 2000 jaar geleden door mensen geschapen/bedacht? De god van de Christenen 1900+ jaar geleden is duidelijk een voortzetting van de god van de Joden (de god van Mozes, ongeveer 3500 jaar geleden).

Dit is natuurlijk een puur fictief verhaaltje, maar ik kan me héél goed voorstellen, dat God ooit ongeveer zó is geschapen. Ik zie God, en religies in het algemeen, voornamelijk als een hulpmiddel. Als een wegwijzer voor een goed leven. Ik geloof absoluut dat het begrip religie en God zélf 'geboren' zijn uit goedheid en de behoefte aan richting en zingeving...

Wellicht een interesante vraag: Hoe kun je goedheid hebben zonder God? Als er geen God was, dan was er geen absolute authoriteit die de lijn tussen goed en slecht kan bepalen. Iedereen kan dan zelf bepalen waar hij de lijn legt. Hooguit kun je zeggen dat je het oneens bent, en de meerderheid kan haar lijn opdwingen op de minderheid (als dwang tenminste niet immoreel gevonden word) maar er is dan geen goed of slecht meer; Het is allemaal context geboden en relatief.

[1207]

Hoe kun je goedheid hebben zonder God?

er zijn miljoenen mensen die dit dagelijks in de praktijk brengen.

Als er geen God was, dan was er geen absolute authoriteit die de lijn tussen goed en slecht kan bepalen.

de afgelopen 2000 jaar bewijzen dat die absolute authoriteit een illusie is.