Na een flink aantal ingrepen onder plaatselijke verdoving (tandarts en chirurgen) is door een anesthetist in 1999 aangetoond dat ik op lokale verdovingsmiddelen zoals : Lidocain, Ultracain, Prilocain niet reageer en bupivacain en Mepivacain sterk verminderd.
Nadat dit bij mij is vastgesteld blijkt mijn broer dit ook in verminderde mate te hebben (minder stoffen waar hij niet op reageert)
Nu worden zo spoedig mogelijk mijn zonen getest (1e test met 1 stof was al negatief)
Wie kent dit verschijnsel en kan mij adviseren wat ik kan doen bij de volgende ingreep?
Tandarts ben ik ondertussen geen fan van geworden en ja ik moet binnenkort mijn verstandskiezen laten trekken.
het grootste probleem waar ik tegenaan loop is dat in 1e instantie het onbegrip van de medici terwijl ik de uitslag van het onderzoek kan overleggen.
Ze lezen het niet eens en ik wordt ""gerust" gesteld met ach mevrouwtje het komt wel goed!
ten eerste ben ik geen mevrouwtje als ik serieus mijn probleem voorleg (ik ben niet klein) en ten 2e wordt ik niet serieus genomen , niet eerder als dat ik mijn huisarts laat bellen voor de uitleg.
Help ik wordt steeds bozer en voel me machteloos.
Wie heeft de gouden tip?
Wie kan mij uitleggen hoe dit verschijnsel ontstaat ?
Is erfelijk ?
Puzzels