Volgens de islam heeft elke mens de vrije wil om al dan niet in Allah te geloven.
Ik betwijfel of moslims dat zo stellen.
Volgens moslims (dat kun je makkelijk zelf vast stellen op bijv ontdekislam) is elke gelovige een slaaf van god. Hoe beter hij slaafs de aanwijzingen van god opvolgt - en die aanwijzingen gelden voor elk detail van het leven, dus ook kleding, op welk zij je slaapt, enz - hoe dichter hij bij god komt en bij het paradijs.
Bovendien is de islam de meest redelijke van alle godsdiensten. (daar hebben ze een aparte logica voor)
Bovendien is Mohammed de laatste der profeten, dus meer kansen dan die krijgt de mensheid niet meer.
In de koran heeft de tekst het steeds over 'duidelijke tekenen': de wil is niet echt vrij, want de mens wordt voortduren gemaand om te geloven.
Moslims wordt van jong af aan ingeprent dat geloven een plicht is, want zonder dat kom je zeker in de hel, en behoor je niet meer tot het uitverkoren volk.
Niet gelovige zijn verdoemd en minderwaardig, men kijkt op ze neer, ze zijn 'helpers van satan', dom en onwetend. Moslims gaan liever niet om met dat soort mensen, laat staan dat ze vrienden zouden willen worden of er mee trouwen.
Het ergste is misschien wel de manier waarop moslims ingeprent wordt dat je alleen deugt als moslim en dat al het andere echt heel slecht is, zodat moslims zich al 'slecht' voelen bij de gedachte dat andere overtuigingen misschien wel gelijkwaardig of zelfs beter zijn. Ze krijgen allerlei obsessie met hun vermeende 'afvalligheid in de gedachte', denken dat allah dat allemaal ziet en dat ze daarom misschien hun plaatsje in de hemel mislopen. Het branden in de hel stellen ze zich fysiek voor. Wij kennen dat alleen van uit de middeleeuwen.
Er is niets vrij aan dwangvoorstellingen en hersenspoeling. Zelfs voor een goedwillend individu is het moeilijk om zich daar tegen te verzetten.