De 10 geboden begint met: Gij zult maar een god aanbidden. Als ik hierover nadenk rijs bij mij de vraag of god wel democratisch is. Als god steld dat de mens alleen maar in hem moet geloven, betekent dat god een dictator is. Een alleen heerser. God legt duidelijk zijn wil op, maar aan de andere kant heeft hij ons een vrije wil gegeven om te kiezen hoe wij ons leven indelen. Dat zou ook kunnen betekenen dat god ons de vrijheid geeft dat wij kunnen geloven wat wij willen en in wie wij willen geloven, toch? In dat opzich zou hij of zij democratisch kunnen zijn.

Diverse prominenten hebben in de krant Metro, rubriek: ''Why democracy?'' hun mening hierover gegeven.

In Metro 5-10-2007 zegt Robert Dijkgraaf het volgende op de vraag: Is god democratisch?: ''Dat ligt aan je concept van god. Als ik al een band met god hewb, is dat met de god van Spinoza, waarbij zij de natuur is. In dat geval is god extreem democratisch, want alle elementen in het universum zijn gelijkwaardig geschapen. Maar ik ben niet religieus en zie zoveel extreem verschillende concepten van god''. Jan Pronk zegt in Metro van 9-10-2007: ''Nee. Ik ben christen, maar minder religieus dan vroeger. Ik geloof dat er een god is die de wereld heeft geschapen, maar nu is het tijd dat we zelf de verantwoordelijkheden nemen voor onze daden. We moeten niet aan god blijven vragen of hij wil ingrijpen in onze samenleving''. Vivienne Westwood is zeer kort in haar antwoord in Metro van 10-10-2007: ''Ik geloof niet in god, maar de god van de bijbel is niet democratisch''.

Hany Abu-Assad zegt in Metro van 11-10-2007: ''God is niet meer dan een idee. Sommige mensen hebben dat nodig om te overleven. Ik kan niet bewijzen dat hij niet bestaat, maar niemand kan mij bewijzen dat hij wel bestaat. Iedereen mag zelf beslissen of hij of zij in god wil geloven, op die manier is hij wel democratisch''. Jesse Jackson, predikant, politicus en burgerrechtenactivist zegt in Metro van 12-10-2007: '' God maakt geen onderscheid tussen personen, op die manier is hij democratisch. Het is prachtig om te zien hoe hij bestaansmiddelen over de wereld verdeelt heeft: ieder land heeft iets wat een ander land nodig heeft. We moeten deze bestaansmiddelen op een democratische manier verdelen''.

Als er een god is die de mens opdracht geeft om ongelovigen te bekeren of uit te moorden, kan in mijn ogen god niet democratisch zijn! Zeker niet de god van de islam, die is zeker voor andersdenkenden, ongelovigen niet democratisch, behalve voor de moslims zelf. Zou het voor god zelf niet beter zijn, om zijn ware aard te laten zien, dat hij of zij democratisch is?

Alexander, als jij niet in god gelooft, waarom heb je dan wel de behoefte hem als niet-democratisch te bestempelen?

Het komt er op neer dat jij iets waarin je niet gelooft onderuit probeert te halen. Nogal tegenstrijdig lijkt mij.

Als een dergelijke god daadwerkelijk bestaat maakt het niet uit of je er wel of niet in gelooft, dan bestaat hij. Zo'n god wordt hier besproken.

Het uitgangspunt is dus dat god bestaat, de vraag is of 'ie democratisch is.

Als die god dus per defenitie bestaat zou je het toch gewoon aan hemzelf kunnen vragen?

Herodotus schreef:Alexander, als jij niet in god gelooft, waarom heb je dan wel de behoefte hem als niet-democratisch te bestempelen?

Het komt er op neer dat jij iets waarin je niet gelooft onderuit probeert te halen. Nogal tegenstrijdig lijkt mij.

Ik geloof niet in God, niet die van de Bijbel, de Koran of een of ander boek die een god beschrift. Wanneer er een god zou bestaan die juist het tegendeel bewijst, namelijk er niet te zijn en de mensheid eeuwenlang laat nadenken of hij of zij wel of niet bestaat. een van de belangrijkste denkers die dit onderwerp duidelijk naar voren haalt was Rene Descartes. Hij noemde zichzelf een denkend ding en god die bedriegelijke spelletjes met hem speelt. Om over tegenstrijdigheden ter spreken, de Bijbel staat vol van tegenstrijdigheden. Het is een wirwar van onfeitelijke zaken en worden gekenschets als waarheid, iets wat waar gebeurt zou zijn, maar dit in het midden gelaten. Het gaat hier of god dan wel of niet democratisch is.

Herodotus schreef:Het uitgangspunt is dus dat god bestaat, de vraag is of 'ie democratisch is.

Als die god dus per defenitie bestaat zou je het toch gewoon aan hemzelf kunnen vragen?

Mooi verhaal. Hoe vaak heeft de mens god aangeroepen in zijn of haar geschiedenis aangeroepen om een einde te maken aan het lijden van diezelfde mens en/of mensheid? Ontelbare keren heeft de mens getracht om die ene god aangeroepen voor hulp zonder enig resultaat, sterker nog hij of zij heeft het aflaten weten, want niets is verandert in het lijden van de mens. Nog steeds zijn er oorlogen, honger, armoede, overbevolking en nog meer rampspoed. Het was toen al het geval en zal zeker in de toekomst zo zijn. Hoe kan een god democratisch zijn als belangrijke zaken niet zijn ogelost zoals ik ze zoeven aanhaalde? Mensen die geloven willen eenvoudigweg geen discussie aangaan om dat zij zien als een regelrechte aanval op god. Sterker nog, zij zullen trachten alle kritiek omtrend god wegwuiven en de auteur in een kwaad daglicht stellen of belachelijk maken. In het verleden zijn andersdenkend vervolgd. De houding van de kerk, de islam is zo ingesteld dat er geen democratie kan bestaan omdat het hun wezenlijke gedachtengoed in gevaar kan komen en dient beschermd te worden door het uitschakelen van andersdenkenden.

Als een dergelijke god daadwerkelijk bestaat maakt het niet uit of je er wel of niet in gelooft, dan bestaat hij. Zo'n god wordt hier besproken.

Dat zegt niets of die god democratisch is, want daar gaat het hier over.

Mooi verhaal. Hoe vaak heeft de mens god aangeroepen in zijn of haar geschiedenis aangeroepen om een einde te maken aan het lijden van diezelfde mens en/of mensheid?

Is het dan niet de mens die verantwoordelijk is voor het lijden van diezelfde mens en/of mensheid?

Waarom leggen mensen de verantwoordelijkheid voor hun lijden buiten zichzelf neer?

Omdat het dan minder pijn doet natuurlijk, want gedeelde smart is halve smart.

Wat betreft de joods/christelijke God kan de mens inspraak hebben en God op andere gedachten brengen als de intentie van de mens hierbij zuiver is. Overigens geldt die inspraak niet als het gaat om de hoofdlijnen. De mens kan er bijvoorbeeld niets aan veranderen dat hij geoordeeld wordt, maar wel dat hij veroordeeld wordt tot een eeuwig afgezonderd zijn van God.

God's regering is (per definitie) een theocratie, niet een democratie. Maar god overlegt met zijn knechten, zowel mensen als engelen, over de te nemen stappen. Hij luistert naar hun voorstellen. Hij luistert naar wat men in gebed tot hem zegt en hoewel hij niet elk gebed direct verhoort zal hij deze gebeden meenemen in zijn besluitvorming en uitvoering hiervan.

Hij luistert naar wat men in gebed tot hem zegt en hoewel hij niet elk gebed direct verhoort zal hij deze gebeden meenemen in zijn besluitvorming en uitvoering hiervan.

yeps

het lijden van de joden in 40-45 heeft hij beëindigd door de amerikaan te sturen zeker

@1207: je grijpt het begrip "lijden" aan om te bewijzen dat god niet bestaat.

Je redenering is: er is lijden, dus god kan niet bestaan.

De logica van deze redenering ontgaat mij.

Wat versta jij eigenlijk onder het begrip god?

Wat versta jij eigenlijk onder het begrip god?

hangt ervan af welke je bedoelt. in het geval bijbelgod:

een sprookjesfiguur die door volgelingen wordt verpersoonlijkt

zoek je een technisch-literaire omschrijving dan is de bijbelgod een fictieve entiteit zoals sherlock holmes, inspecteur witse, suske en wiske,...

Herodotus schreef:@1207: je grijpt het begrip "lijden" aan om te bewijzen dat god niet bestaat.

Je redenering is: er is lijden, dus god kan niet bestaan.

De logica van deze redenering ontgaat mij.

Er is helemaal geen logica in het redeneren van 1207 op dit punt. Hij poneert een zekerheid gebaseerd op niets anders dan vooringenomenheid.

1207 schreef:yeps

het lijden van de joden in 40-45 heeft hij beëindigd door de amerikaan te sturen zeker

Nee. Ik denk ook niet dat hij die Amerikanen/Polen/Canadezen/Russen/etc heeft gestuurd.

God geeft de mensheid veel vrijheid, als ze die vrijheid willen gebruiken om elkaar slecht te behandelen dan grijpt god gewoonlijk niet in. Hij vind het jammer en hij werkt er aan dat het ware probleem wordt opgelost maar ondertussen mag de zondige mensheid bewijzen wat hun werkelijke aard is. Je kunt hier god niet voor verantwoordelijk houden net zo min als je ouder verantwoordelijk kunt maken voor de daden van hun volwassen kinderen.

Is het dan niet de mens die verantwoordelijk is voor het lijden van diezelfde mens en/of mensheid?

De mens is inderdaad verantwoordelijk voor het lijden van het eigen soort en andere levende soorten tevens de ontwrichting van onze planeet. Maar het is en blijft gods verantwoordelijkheid om voor zijn creatie te blijven zorgen. Aangezien die god afwezig blijft is die god niet democratisch.

Waarom leggen mensen de verantwoordelijkheid voor hun lijden buiten zichzelf neer?

Waarom leggen de mensen de verantwoordelijkheid voor hun lijden buiten zichzelf neer??? Dat is makkelijk te verklaren:

a. De mens is zelf niet in staat om zulke verantwoordelijkheden te dragen, omdat de mens een zwak soort is, een foutje van de evolutie.

b. De mens kan het in het algemeen niets schelen wat de ander heeft of hoe of zij lijdt, sterker nog de mens geniet in het algemeen hoe de ander lijdt, maar dan alleen in het westen. De mens staat aan de vooravond zichzelf totaal uit te roeien, leuke god aanbid jij. Terwijl de mens tracht hun zonde weg te wuiven door te bidden zodat die pijn hopelijk minder zal worden, verandert er helemaal niets aan het feit dat diezelfde god niets doet.