Oerreptielen uit de Trias-periode overleefden zuurstofarme ‘dead zones’ door unieke anatomische en gedragsaanpassingen. Ze ontwikkelden alternatieve voedingsstrategieën en efficiëntere ademhalingstechnieken. Dit onderzoek biedt belangrijke inzichten voor het begrijpen en aanpakken van moderne ecologische uitdagingen en habitatverslechtering, met potentieel voor behoudsstrategieën.
Hoe deze oerreptielen op ingenieuze wijze de ‘dead zone’ wisten te overleven