In 2001 erkende de Nederlandse regering, vertegenwoordigd door minister Rogier van Boxtel, dat Nederland zich in het verleden schuldig had gemaakt aan ernstige onrechtvaardigheden. Ze boden diepgaande excuses aan voor de slavernij en de handel in tot slaaf gemaakten. Bij de afschaffing van de slavernij ontvingen niet de slachtoffers, maar de daders van deze misdaad een financiële vergoeding. In het geval van een andere misdaad tegen de menselijkheid, de Holocaust, werden de slachtoffers wel gecompenseerd. In 1952 sloten West-Duitsland en Israël een Verdrag van Herstelbetalingen, waarbij de Duitsers een schadevergoeding betaalden voor de vervolging van Joden, dwangarbeid in concentratiekampen en geroofde eigendommen van Joden, ter waarde van 120 miljard Duitse mark.

Deze studie richt zich op het verduidelijken van de economische dimensies van het kolonialisme in Suriname. Econoom Armand Zunder heeft vier jaar besteed aan onderzoek in diverse archieven om de gegevens te verzamelen voor het berekenen van de herstelbetalingen. Daarnaast introduceert hij een geheel nieuwe kijk op de Surinaamse geschiedenis en laat zien welke belangengroepen in Nederland aanzienlijk profiteerden van het kolonialisme. Deze studie verandert de historiografie van Suriname ingrijpend en onthult talloze nieuwe perspectieven die tot nu toe verborgen waren gebleven door studies die het kolonialisme in zekere mate rechtvaardigen.