Op 71-jarige leeftijd begon Johan Huizinga aan het vastleggen van zijn herinneringen over zijn ontwikkeling als historicus. Dit bescheiden en heldere boekwerkje, gevuld met bijzondere details en scherpe observaties, werd in 1947 postuum gepubliceerd. Ondanks zijn gereserveerde aard, was Huizinga opmerkelijk openhartig over zijn melancholische stemmingen, zijn fascinatie voor alles wat met geschiedenis te maken had, en zijn moeizame zoektocht naar een bevredigende wetenschappelijke positie. Hij eindigde met de ontstaansgeschiedenis van twee van zijn belangrijkste werken: “Herfsttij der Middeleeuwen” en “Erasmus”. Na bijna 70 jaar zijn deze herinneringen opnieuw als zelfstandige uitgave beschikbaar, nu verrijkt met talrijke originele, verrassende afbeeldingen en duidelijke toelichtingen. Voorafgaand aan Huizinga’s herinneringen was er in 1936 een toespraak getiteld “Over historische belangstelling”, die nu voor het eerst in druk verschijnt. Als bijzondere toevoeging bevat deze uitgave de dertien gebeden die Huizinga in oktober en november 1944 schreef. Hoewel afkomstig uit een doopsgezinde familie, en gehuwd in zijn tweede huwelijk met een jongere katholieke vrouw, getuigt Huizinga van hun gezamenlijke geloof in God. Samen met hun dochtertje bidden ze voor moed tijdens de donkerste dagen van de oorlog.