In dit boek beschrijft A. De Lamartine Marat als een Zwitserse schrijver zonder talent en een naamloze geleerde, die verlangde naar roem zonder de middelen van de maatschappij of de natuur om zich te onderscheiden. Hij had een hekel aan alles wat groots was, zowel geniaal als aristocratisch. Alles wat boven de massa uitstak of glansde, zag hij als vijandig. Hij wilde het liefst de hele schepping gelijkmaken. In dit werk krijgt Marat de kans om zijn kant van het verhaal te vertellen. Was zijn liefde voor gelijkheid in de Revolutie oprecht? Wie vertegenwoordigde hij? Leefde hij verborgen in kelders of schuilplaatsen om buiten het bereik van dolken en gif te blijven? Ook Charlotte Corday, Marats moordenares, komt aan het woord. Was haar aanval op hem in het midden van Parijs een bewuste zelfmoord? Jeannick Vangansbeke, bekend van biografieën over Herzl, Offenbach, Hirohito, Napoleon III en Grétry, laat voor het eerst de historische figuren zelf aan het woord.