Stevin beschouwde een natuurverschijnsel als een wonder zolang het onverklaard bleef. Zodra men een natuurverschijnsel kon verklaren door middel van theoretische analyses of uitgevoerde of bedachte experimenten, hield het op een wonder te zijn. Deze benadering vormde het begin van een nieuwe manier van wetenschap bedrijven. Stevin leefde in een tijd van grote veranderingen: de opkomst van de boekdrukkunst, de scheiding van de Nederlanden, en de humanistische inzichten van geleerden zoals Vesalius, Mercator en Dodoens. In deze context ontwikkelde Stevin zich tot een veelzijdige wetenschapper die er bewust voor koos om in de volkstaal, het Nederduyts, te publiceren, met als doel vooral de middenklasse van zijn tijd te bereiken. Hij hield zich bezig met wiskundige vraagstukken, maar dacht ook na over logica, militaire organisatie en sociale omgangsvormen. Stevin publiceerde rentetabellen en was een voorstander van de theorie van Copernicus. Hij introduceerde in onze taal woorden zoals evenaar, omtrek, middellijn, scheikunde en evenwijdige lijnen.