Drie dagen na het einde van de Tweede Wereldoorlog werd in de Staatscourant de oprichting van het Rijksinstituut voor Oorlogsdocumentatie (RvO, later RIOD) aangekondigd. Loe de Jong, de ‘Geschiedschrijver des Rijks’, nam de dagelijkse leiding op zich. Hij werd ondersteund door een aantal opvallende medewerkers, zoals Dolf Cohen en Ben Sijes, die later gerenommeerde historici zouden worden. Het instituut was vooral gericht op het vastleggen van het heroïsche verzet van Nederland tijdens de bezetting. Aanvankelijk werd dit doel nagestreefd, maar in de jaren vijftig verschenen er studies die aantoonden dat het collectieve verzet minder omvangrijk was dan gedacht, wat uiteindelijk leidde tot een verandering in de koers van het RvO. Historicus Jaap Cohen onderzoekt deze en andere aspecten van het jonge instituut, zoals de vraag of het RvO onafhankelijk van de overheid moest opereren en waarom juist De Jong de aangewezen persoon was om het ‘Hoofdwerk’ over Nederland in de Tweede Wereldoorlog te schrijven.