“… ‘Zou u misschien een paar evacués voor één of twee nachten kunnen onderbrengen?’ vraagt mijn vader. ‘Nee, sorry, dat gaat echt niet,’ antwoordt ze, ‘het is zaterdag en ik heb het te druk. De kinderen moeten nog in bad en we wonen in een erg klein kamertje. Nee, deze keer gaat het echt niet.’ We hopen dat zij ook eens een evacuatie meemaakt. Terwijl we vertrekken, zegt ze nog: ‘Probeer het eens bij nummer 42, daar lukt het misschien wel.'”