De regenten van Haarlem vonden dat het moment daar was om de huidige functie van het hofje te evalueren en te herzien, rekening houdend met de huidige maatschappelijke omstandigheden en de lopende discussie over ouderenzorg. Als erfgenamen van de oorspronkelijke visie van de oprichters hebben zij deze kwestie voorgelegd aan verschillende professionals in het vakgebied. Voor sociaal gerontologen en zorgprofessionals was dit ambitieuze project een uitdaging. Zij hebben zich verdiept in het erfgoed en zijn historische ontwikkeling, evenals in de huidige rol van het hofje. Als mensen van hun tijd moesten zij voldoende afstand nemen van de moderne realiteit om zich de historische context eigen te maken. Tegelijkertijd moest de evaluatie plaatsvinden met aandacht voor de actualiteit, met waardering voor de geschiedenis en behoud van de oorspronkelijke geest waarmee het hofje is opgericht. De diverse ambities die ten grondslag lagen aan dit project worden in deze publicatie op een evenwichtige manier samengebracht. Het is duidelijk dat deze studie een sociologische invalshoek heeft, zowel in de gedetailleerde analyse van het hofje als in de bredere overwegingen over de integratie van dit fenomeen in de moderne samenleving. Het indrukwekkende is dat de oorspronkelijke ‘Inspiratie’ behouden is gebleven. Het doel was en is om een waardevolle bijdrage te leveren aan het debat over hoe de samenleving ouderen moet behandelen. De auteurs laten zich niet verleiden hun ideeën te toetsen aan de strikte normen van efficiëntie, effectiviteit en de daaruit voortvloeiende beoordelingscriteria van het dagelijkse beleid. Zij bieden inspiratie aan het werkveld, dat deze inspiratie moet oppakken en verder ontwikkelen. In dat opzicht wens ik deze publicatie een breed publiek en een vruchtbare ontvangst toe.