Gezondheid en ziekte zijn cruciale elementen in elke samenleving. Het is dan ook niet verrassend dat vele sociale en politieke denkers zich in het verleden met deze onderwerpen hebben beziggehouden. In dit boek onderzoekt de schrijver de opvattingen van enkele invloedrijke filosofen uit de westerse geschiedenis, zoals Plato, Luther en Calvijn, Hobbes en Rousseau. Uit deze analyse blijkt dat niet zozeer de medische en wetenschappelijke kennis het denken over volksgezondheid vormde, maar eerder de ideeën over hoe de maatschappij georganiseerd zou moeten zijn. Politieke idealen zoals vrijheid, gelijkheid en solidariteit spelen een significante rol in deze discussie.