In onze geschiedenis hebben strijd en doden altijd een prominente rol gespeeld bij het oplossen van conflicten. Maar wat drijft ons tot oorlog? Antonie Ladan stelt dat vrede ook een psychische last voor de mens kan zijn. Naast onze afkeer van oorlog, hebben we ook een behoefte aan vernietiging. ‘Oorlog’ roept niet alleen afschuw op, maar kan ook een zekere aantrekkingskracht hebben. In zijn boek “Onmacht en oorlogsverlangen” legt Ladan uit dat deze drang naar oorlog voortkomt uit een gevoel van machteloosheid. Zowel individueel als collectief zijn we fundamenteel machteloos in de samenleving en de wereld. In onze hedendaagse maatschappij, waar controle en transparantie centraal staan, groeit de aversie tegen machteloosheid en het taboe eromheen alleen maar. Ladan maakt gebruik van de rijke psychoanalytische traditie, zonder zich te verliezen in Freud of Einstein. Hij verwijst naar de Vietnamoorlog en populaire series als Breaking Bad. Ook bespreekt hij politieke blunders, zoals de vermeende chemische wapens van Saddam, en citeert hij uit het werk van Gerard Reve. ‘Ik zal aantonen dat “oorlog” – zoals wij die ons voorstellen – ons kan helpen omgaan met het pijnlijke gevoel van machteloosheid. Ook zal ik verduidelijken dat deze “oorlogsdrang” enkel kan voortbestaan als de echte oorlog op voldoende afstand blijft.’ – Uit Onmacht en oorlogsverlangen.