In het boek “Moord en Doodslag” worden zestien historische moordzaken besproken die inmiddels verjaard zijn, waardoor juridische vervolging niet langer mogelijk is. De pen is het enige middel dat rest om deze zaken te belichten. Moord houdt in dat iemand opzettelijk het leven van een ander beëindigt, al dan niet met hulp van anderen. De slachtoffers in dit boek zijn veelal politieke of religieuze leiders, en in één geval een wetenschapper. De focus ligt niet op de vaak afschuwelijke details, maar op de context en tijd waarin de moorden plaatsvonden, zodat we een beter begrip krijgen van de historische periode waarin ze zich afspeelden. Ook de nasleep van de moorden komt aan bod.

Er komen verrassende elementen aan het licht, zoals nieuwe inzichten door moderne technieken. Dit geldt bijvoorbeeld voor farao Ramses III, waar DNA-onderzoek is toegepast. Daarnaast wordt de invloed van macht op familiebanden belicht, zoals bij de moord op Philippus II van Macedonië. Door onderzoek naar de daders krijgen we meer inzicht in de achtergronden van de moorden, zoals in het geval van Bonifatius. Of bij de dood van Jacob van Artevelde: was het een lynchpartij of een huurmoord?

De verhalen in het boek claimen niet alle geheimen van de moorden op te lossen, maar willen wel de invloed van persoonlijke gebeurtenissen op bredere historische processen aantonen. Dit geldt zeker voor de moord op Marat tijdens de Franse Revolutie en de moord op Lincoln in het kader van de rassenstrijd in de VS. Een van de beschreven moorden werpt licht op het dramatische einde van een groot wetenschapper: Aemilius Papinianus.

Veel moorden hebben een politieke achtergrond en suggereren dat de zoektocht naar macht soms uitsluitend succesvol lijkt door het uitschakelen van een tegenstander, die als een hinderlijke barrière wordt gezien. Andere keren zijn het ideologieën en levensbeschouwingen die leiden tot moord, wat de intolerantie en onverdraagzaamheid van de betrokkenen benadrukt. Sommige moorden werden gevolgd door een regulier proces, andere door een gewelddadige afrekening, en weer andere door een combinatie van beide. Soms werd er geen gerechtigheid gezocht, omdat de moordenaar ongrijpbaar was of niet werd aangepakt. Hoe dan ook, alle besproken moorden vormen een—zij het macabere—reflectie van hun tijd. Deze weerspiegeling wilden we vastleggen. We kozen uit vier historische tijdvakken telkens vier opvallende moorden: vier uit de oudheid, vier uit de middeleeuwen, vier uit de nieuwe tijd en vier uit de moderne tijd.

Marijke van der Vrugt schreef over Caesar, Papinianus, Bonifatius, Floris V, Willem van Oranje, de gebroeders De Witt, Leon Trotski en Walther Rathenau. Anne Doedens leverde bijdragen over Ramses III, Philippus II van Macedonië, Jacob van Artevelde, Jan zonder Vrees, Marat, Lincoln, Alexander II en Rabin.