“De Achttien Dooden” is een beroemd gedicht van Jan Campert, dat geschreven werd ter nagedachtenis van de achttien verzetsstrijders die op 13 maart 1941 door de bezetter op de Waalsdorpervlakte werden geëxecuteerd. De jongste onder hen was George den Boon, een inwoner van Lekkerkerk. Dit boek vertelt het aangrijpende levensverhaal van George den Boon. Gebaseerd op de herinneringen van zijn jongste zus, Tonny Littel-den Boon, en aangevuld met brieven en andere documenten, wordt het leven van deze vastberaden jongeman gereconstrueerd. Hij vocht in de meidagen van 1940 voor zijn vaderland en zijn leven, en sloot zich na de capitulatie aan bij de Geuzen, de eerste verzetsgroep. Auteur Peter de Knegt (1946), die eerder “Olinka” schreef over de vriendschap van zijn vader met een jonge Joodse vrouw uit Praag tijdens de oorlog, heeft dit boek samengesteld.