Achter de ene deur staat misschien een bank, bij een andere een paar stoelen of een grote kring, een poppenhuis of een speelmat, en soms zelfs een hele instelling… Achter al deze deuren vinden talloze verschillende processen plaats. De psychoanalytische methode en het bijbehorende gedachtegoed zijn ontstaan vanuit een specifiek kader waarin Sigmund Freud zijn patiënten op een bank liet liggen terwijl hij zelf achter hen plaatsnam, buiten hun gezichtsveld. Hoewel hij in 1913 deze opstelling toelichtte, plaatste hij er meteen kanttekeningen bij, omdat ‘de buitengewone flexibiliteit van psychische processen en de overvloed aan bepalende factoren zich verzetten tegen een mechanische benadering van de techniek’. Anno 2009 passen psychoanalytische therapeuten de analytische principes toe binnen uiteenlopende kaders die soms nauwelijks met elkaar lijken te overeenkomen: Wat is bijvoorbeeld de overeenkomst tussen analytische groepstherapie voor volwassenen en ouder-baby-therapie op een speelmat? Dit boek biedt inzichten van psychoanalytische therapeuten die actief zijn in diverse contexten met kinderen, jongeren en volwassenen, en onderzoekt de klinische implicaties van de complexe relatie tussen het psychoanalytische proces en de omgeving waarin ze dat proces willen faciliteren. Met bijdragen van Nicole Vliegen, Gaston Cluckers, Marc Hebbrecht, Fernanda Sampaio de Carvalho, Fons Van Coillie, Caroline Vanderhallen, Johan De Groef en Rachel Blass.