Dit proefschrift biedt voorstellen voor oplossingen van de aanhoudende problemen rondom boedelgronden in Suriname. Door de jaren heen zijn verschillende gronden in Suriname uitgegeven onder diverse titels, zoals volledig en absoluut eigendom, allodiaal eigendom en erfelijk bezit, elk met hun eigen voorwaarden. Een groot deel van deze gronden is tegenwoordig boedelgrond. Het onderzoek richt zich op de oorzaken van deze boedels en onderzoekt hoe de huidige (wettelijke) regels deze kwesties kunnen oplossen. Hierbij worden ook de knelpunten van de huidige regelgeving besproken. Kort na de afschaffing van de slavernij kochten vaak meerdere vrijgekomen slaven samen een plantage, wat leidde tot mede-eigendom. Na het overlijden van de eigenaren hebben hun erfgenamen generaties lang verzuimd de onverdeelde boedels te splitsen, wat in de afgelopen 146 jaar heeft geleid tot situaties waar erfgenamen rechten claimen in zeer kleine fracties van de nalatenschap. Omdat de basis van de boedelproblematiek in de koloniale periode ligt en het probleem vooral voorkomt bij gronden die onder verschillende voorwaarden als allodiaal eigendom en erfelijk bezit zijn uitgegeven, wordt de juridische geschiedenis van deze eigendomsvormen vanaf het koloniale verleden tot nu belicht. Tevens wordt een rechtsvergelijkend onderzoek uitgevoerd met Nederland en Curaçao. Over de auteur: Chequita Ramautar, gehuwd Akkal, is fulltime docent aan de Universiteit van Suriname en lid van de Staatsraad.