Orthopedagogiek als wetenschap bestaat in Nederland inmiddels zo’n vijftig jaar. Ondanks de relatieve jongheid van het vakgebied, is de rol van de orthopedagoog tegenwoordig onmisbaar in verschillende maatschappelijke sectoren die zich bezighouden met de problemen van kinderen en opvoeders. Denk hierbij aan jeugdhulpverlening, jeugdbescherming, jeugdgezondheidszorg, gehandicaptenzorg en het speciaal onderwijs. Gedurende deze halve eeuw is er voortdurend aandacht geweest voor de verhouding tussen wetenschap en praktijk, en is er gestreefd naar verbetering van de kwaliteit van orthopedagogische diagnostiek en hulpverlening, zonder de nodige zelfkritiek uit de weg te gaan. Dit boek maakt de balans op door te onderzoeken wat het perspectief van de orthopedagoog zo uniek maakt in vijf verschillende rollen: als theoreticus, onderzoeker, diagnosticus, hulpverlener en als persoon. Elk van deze rollen wordt diepgaand en kritisch geanalyseerd in vijf afzonderlijke delen. Deze overzichtsstudie van de huidige stand van zaken binnen de orthopedagogiek is bedoeld voor orthopedagogen, hun directe collega’s en studenten die zich het perspectief van de orthopedagoog eigen willen maken.