Gijsbert Friedhoff (1892-1970) behaalde in 1918 zijn diploma als bouwkundig ingenieur aan de Technische Hogeschool in Delft. Onder leiding van zijn professor, Henri Evers, leerde Friedhoff monumentaal en ambachtelijk bouwen, waarbij hij oog had voor bestaande tradities en materialen, evenals de integratie van beeldende kunst in gebouwen. In de jaren twintig groeide Friedhoff uit tot een ‘gevoelige beoordelaar van esthetische waarden’, beïnvloed door moderne Scandinavische architectuur en kunst. Een hoogtepunt uit deze periode is het Raadhuis in Enschede (1929), waar Friedhoff stedenbouw, architectuur, interieur en artistieke afwerking nauwkeurig op elkaar afstemde. Eind jaren dertig werd hij stadsarchitect van Haarlem, verantwoordelijk voor diverse openbare scholen en gebouwen. De sobere, ronde Aula (1936) op de Nieuwe Algemene Begraafplaats is zijn meest intrigerende ontwerp. In 1946 kreeg Friedhoff als rijksbouwmeester de taak om het Nederlandse bestuursapparaat van passende huisvesting te voorzien. In Den Haag ontwierp hij onder andere indrukwekkende gebouwen voor de Ministeries van Onderwijs, Landbouw en Oorlog. Zijn monumentale Rijksbelastingkantoor in Amsterdam (1958) kreeg echter veel kritiek; het werd gezien als een streng, tijdsgebonden bakstenen ‘dwangbevel’. Deze kritiek raakte Friedhoff diep. Hij verliet datzelfde jaar de Rijksgebouwendienst en vervolgde zijn loopbaan als zelfstandig architect tot zijn overlijden in 1970. Tijdens zijn vijftigjarige carrière was Friedhoff actief als architect, stedenbouwkundige, meubel- en interieurontwerper, schrijver, polemist en supervisor. Kenmerkend voor zijn veelzijdige oeuvre zijn ambachtelijkheid en duurzaamheid, met een sterke nadruk op zorgvuldigheid, functionaliteit en degelijkheid. Deze monografie biedt voor het eerst een volledig overzicht van Friedhoffs werk. David Geneste studeerde kunst- en architectuurgeschiedenis aan de Universiteit Leiden en schrijft over architectuur. Tussen 2003 en 2005 werkte hij voor Stichting bonas aan monografieën over architecten zoals L. en J.A. van der Laan en Jan Verheul Dzn.