Veel vrouwen vinden het te beperkend om zich uitsluitend te richten op de zorg voor hun kinderen en kiezen ervoor om ook te blijven werken. Bij de komst van kinderen, blijven de meeste vrouwen dan ook actief op de arbeidsmarkt, hoewel ze vaak aanzienlijk minder uren gaan werken. Uit een onderzoek onder tweeduizend moeders met jonge kinderen blijkt dat deze keuze zelden het gevolg is van een gebrek aan beschikbare of betaalbare kinderopvang. Veel belangrijker is de wens van moeders om zelf grotendeels of volledig de controle over de opvang te behouden. Kinderopvang speelt in hun ogen slechts een beperkte rol. Als er toch gebruik wordt gemaakt van opvang door anderen, gebeurt dit meestal slechts een paar dagen per week, waarbij de voorkeur uitgaat naar opvang door familie of bekenden. Grootouders worden hierbij vooral gezien als een betrouwbaar adres. Er zijn veel minder vrouwen die hun kinderen willen toevertrouwen aan formele kinderopvang. Meer of goedkopere formele opvang zal dan ook niet automatisch leiden tot een grotere arbeidsparticipatie onder moeders. Kinderopvang kan pas een meer betekenisvolle rol spelen als arbeidsmarktinstrument zodra de opvattingen over kindzorg veranderen.