Dit boek biedt een fascinerend overzicht van de rijke geschiedenis van Nederland, waarbij de focus ligt op stormvloeden, de aanleg van dijken en droogleggingen. Het vertelt het verhaal van de mensen die al eeuwenlang voorkomen dat Nederland door het water wordt verzwolgen.

“Waterwolven” beschrijft de inspanningen van de Friezen die terpen bouwden in de Waddenzee, en van de monnik Willem van Saeftinghe, die blootsvoets de Zeeuwse slikken betrad om klei te verzamelen. Het boek belicht ook figuren zoals Andries Vierlingh, een Brabants dijkgraaf en vader van zes kinderen, en molenmaker Jan Adriaanszoon Leeghwater, die valse klokken ontwierp voor de Amsterdamse Zuiderkerk. Daarnaast komt baggeraar Adriaan Volker aan bod, die zijn boottocht met prins Frederik voortijdig beëindigde om thuis te eten.

We leren over Nicolaas Cruquius, een hypochonder en vrijgezel die de gevaarlijke Haarlemmermeer wilde bedwingen, en Jan Anne Beijerinck, die het water zag terugtrekken en restanten van huizen en kerken zag opduiken die door het meer waren verzwolgen. Cornelis Lely wijdde zijn leven aan het bouwen van een dijk door de zee, terwijl Johan van Veen niet alleen het Deltaplan ontwierp, maar ook een religieuze sekte leidde, ondanks zijn atheïstische opvoeding.

Wat deze mannen verbond, was hun geloof in God of in de maakbaarheid van de wereld. Dit geloof bleef sterk tot de samenleving in de late twintigste eeuw seculariseerde en postmodernisten het idee van maakbaarheid terzijde schoven. Toch werd de dreiging van het water steeds urgenter, en men wacht nu op de volgende grote stormvloed.