Dit boek onderzoekt de ontwikkeling van de grens tussen de Noordelijke en Zuidelijke Nederlanden, vanaf de Romeinse periode tot de 19e eeuw. Het behandelt bilaterale kwesties op het gebied van scheepvaart en waterbeheer, bekeken vanuit politieke en juridische geschiedenis, evenals waterbouwkunde. Zijlmans legt de nadruk op belangrijke, maar vaak onbekende strategische kanaalverbindingen en rivieraanpassingen die het Zuiden economisch en militair moesten versterken. Een constante focus is de juridische geschiedenis van de doorvaart op grensrivieren, zoals de Schelde. Hij zet de ‘sluiting’ van deze rivier tijdens de Tachtigjarige Oorlog in een realistisch perspectief en ontkracht mythes over het rivierenrecht. In het naschrift worden de discussies over het Schelderegime besproken, met speciale aandacht voor de vermeende verplichting om de Westerschelde continu aan te passen aan scheepvaartontwikkelingen. Het grondige bronnenonderzoek resulteert in een uniek en toegankelijk verhaal dat een frisse kijk biedt op Belgisch-Nederlandse kwesties.