Personen met autisme lijken er vaak bewust voor te kiezen om alleen te zijn in plaats van in gezelschap van anderen. Betekent dit dat ze nooit een gevoel van eenzaamheid ervaren? Baukje van Kesteren komt tot de tegenovergestelde conclusie. Rond haar vijftigste ontdekt ze dat ze een stoornis heeft die verwant is aan autisme. Het kost haar anderhalf jaar om deze nieuwe zelfkennis een plek te geven. Een van de zaken die ze tegenkomt, is het mogelijke verband tussen de stoornis en het gevoel van eenzaamheid dat haar sinds haar jeugd achtervolgt. In “Een gat waar je hart zit” deelt de auteur eerst haar eigen verhaal en laat vervolgens zo’n twintig lotgenoten aan het woord. Hun verhalen werpen een scherp licht op de dagelijkse strijd tegen eenzaamheid van veel, maar zeker niet alle, mensen met autisme. Daarnaast interviewt ze professionals over hun inspanningen om mensen met autisme te helpen ontsnappen aan eenzaamheid. Ze besteedt ook aandacht aan een minder bekende benadering van autisme, namelijk de antroposofische. Een verrassend extraatje zijn de gedichten waarin ze op ontroerende wijze de gevoelens van een buitenstaander verwoordt. Dit boek is een confronterende kijk op een gevoelig onderwerp.