Deze omvangrijke biografie over Louis van Gasteren biedt een intiem, komisch, en nietsontziend portret, geplaatst tegen de achtergrond van de sociale en culturele geschiedenis van Nederland. De beroemde filmmaker en kunstenaar Louis van Gasteren (1922-2016) werd door Henk Hofland omschreven als een ‘seismograaf van onze tijd.’ Zijn eerste documentaires richtten zich op de wederopbouw in de jaren vijftig. Tijdens de magische jaren zestig en zeventig dompelde hij zich onder in het opwindende leven van die tijd. Niemand heeft die periode zo intens vastgelegd als hij. In het laatste deel van zijn leven stond filosofische reflectie en de kunst van het observeren centraal. Deze tijd kenmerkte zich ook door een spraakmakende gebeurtenis uit de Tweede Wereldoorlog: in 1943 doodde hij een Joodse onderduiker die bij hem woonde, omdat deze volgens Van Gasteren labiel was en een groot gevaar voor anderen vormde.

Louis van Gasteren kwam uit een artistiek, maar totaal disfunctioneel gezin en was een groots persoon – net als zijn ouders en zus Josephine, die ook in dit boek worden belicht.

‘Sommigen zagen Louis van Gasteren als een egocentrische bullebak, terwijl anderen hem bewonderden om zijn tomeloze passie. Deze tegenstrijdige meningen doen denken aan het clownsnummer Schizo en Freen, dat hij schreef toen hij jong was en een circusambitie had.’ – Jan Willem Regenhardt in Louis van Gasteren.