In de grotere steden van Nederland worden kwetsbare individuen, die moeite hebben om zelfstandig in de maatschappij te functioneren, steeds zichtbaarder. Er zijn aanwijzingen dat hun aantal groeit. Deze mensen delen een veelvoud aan problemen op verschillende levensgebieden; de verschillen liggen in de ernst, de duur en de combinatie van deze problemen, evenals hun loopbanen en toekomstperspectieven. Tijdens haar oratie, getiteld “Een kwestie van uitburgering”, biedt Judith Wolf vijf verklaringen voor waarom sommige mensen achterop raken binnen de maatschappelijke structuren: economisch, ecologisch, institutioneel, cultureel en moderniteit. Ze legt ook uit hoe uitsluitingsmechanismen in de persoonlijke levenssituatie een negatieve impact kunnen hebben op hun handelingsvermogen, relaties met anderen, en hun zelfbeeld en identiteit. De beschrijvingen suggereren dat zich aan de randen van de maatschappij een echt Nederlands drama begint te ontvouwen. Judith Wolf onderzoekt manieren om deze situatie te verbeteren. Deze publicatie is gebaseerd op haar oratie ter gelegenheid van haar benoeming tot bijzonder hoogleraar ‘Grondslagen van de maatschappelijke opvang’ aan de Katholieke Universiteit Nijmegen.