In ‘Wat een meisje weten moet’ worden meisjes- en vrouwenmagazines zoals Yes niet alleen gezien als een bron van vermaak, maar ook als een medium waar lezeressen diverse vormen van kennis uit kunnen halen. Volgens de Amerikaanse communicatiewetenschapper George Gerbner is televisie de belangrijkste ‘storyteller’ van de moderne samenleving in zijn geheel, en Yes kan deze rol vervullen voor meisjes die op de drempel van volwassenheid staan. Het draait daarbij niet om een enkele editie of rubriek, maar om het patroon dat het blad over een langere periode laat zien. Voor de lezeressen kan Yes verschillende betekenissen hebben. Om deze betekenissen te achterhalen, zijn er zogenaamde ‘interpretatieve repertoires’ afgeleid uit interviews met lezeressen, die manieren beschrijven waarop Yes wordt gelezen. Zo is onderzocht of Yes een bijdrage levert aan de seksespecifieke socialisatie van meisjes.