Bier en brouwerijen hebben altijd tot de verbeelding gesproken, en de Vlaamse biercultuur is iets waar we met recht trots op kunnen zijn. Wat velen echter niet weten, is dat mouterijen hier een belangrijke rol in spelen. Kwalitatieve mout is essentieel voor het brouwen van een goed bier, maar het duurde tot vlak voor de Eerste Wereldoorlog voordat dit algemeen werd erkend door de meeste brouwers. Van oudsher maakten brouwers hun mout zelf als een ambachtelijke nevenactiviteit. Echter, vanaf het laatste kwart van de 19e eeuw werd het voor dorpsbrouwers cruciaal om hun eigen moutproductie stop te zetten om concurrerend te blijven. De invoer van goedkope gerst via de haven van Antwerpen zorgde ervoor dat de moutproductie zich tot een zelfstandige industrie ontwikkelde. Verspreid over Vlaanderen ontstonden industriële mouterijen op strategische plekken langs waterwegen en spoorlijnen. De introductie van stoomkracht, gevolgd door motorkracht, maakte de weg vrij voor het elimineren van handarbeid. Na eeuwen van stilstand onderging de moutindustrie in minder dan een halve eeuw een complete transformatie.
Het boek ‘Tel orge, tel malt’, uitgegeven door het Agentschap Onroerend Erfgoed, biedt waardevolle inzichten om de evolutie van de nog bestaande mouterijen en brouwerijen-mouterijen te begrijpen en hun industrieel-archeologische erfgoed op een passende manier te beheren. Dit prachtig geïllustreerde boek stelt de lezer zeker in staat om de rijkdom van ons vloeibare verleden te waarderen.