In gesprek met oudere migranten over hun levensverhalen, “Mijn leven in kleur,” is een hulpmiddel om te luisteren naar de verhalen van migranten die ouder zijn dan 55 jaar en niet van Nederlandse afkomst. Dit omvat onder andere mensen met een Indische, Surinaamse, Turkse, Molukse, Marokkaanse, Antilliaanse, Spaanse, Chinese of voormalige Joegoslavische achtergrond. Deze oudere migranten vormen een cultureel en levensbeschouwelijk diverse groep die niet eenvoudig onder één noemer te brengen is. Toch delen ze veel gemeenschappelijke ervaringen, zoals hun vaak kwetsbare maatschappelijke positie en hun migratie naar Nederland, die vaak als zeer ingrijpend wordt ervaren. Het vergt veel moed en inspanning om elders opnieuw te beginnen en een nieuw ‘thuis’ te creëren. Migratie markeert een keerpunt in hun leven, met een duidelijke scheiding tussen de periode vóór en na de migratie. Ze moeten leren leven tussen twee culturen, vaak met een heimwee die in de ouderdom sterker wordt. Migratie biedt ook een gevoel van rijkdom: men combineert het beste van twee werelden, waarbij men iets van de andere cultuur opneemt en zelf iets toevoegt. Echter, door heimwee, gemis en de vervreemding van (klein-)kinderen die steeds meer ‘vernederlandsen’, komt het welzijn van oudere migranten onder druk te staan.