Vaak wordt gedacht dat het recht, of regelgeving in bredere zin, altijd de zekerheid en duidelijkheid biedt die mensen verwachten of wensen. In werkelijkheid is dit echter niet altijd het geval. Regels en de omstandigheden waarop ze van toepassing zijn, moeten door handhavers en toezichthouders worden geïnterpreteerd voordat er wordt besloten of en hoe de regel wordt toegepast. Deze beoordelingsvrijheid, die inherent is aan het recht en soms expliciet door de wetgever wordt gecreëerd via open normen of proactieve controlebevoegdheden, wordt vaak aangeduid als discretionaire ruimte. In haar oratie pleit Van der Woude voor een holistische benadering van deze discretionaire ruimte, waarbij het gezien wordt als een keten van beslissingen die door verschillende actoren op diverse niveaus worden genomen: individueel, organisatorisch, lokaal, nationaal en supranationaal. Zo kan men een helder beeld krijgen van de invloed van discretionaire beslisruimte binnen het recht, in relatie tot kwesties van rechts(on)gelijkheid, (on)rechtmatigheid en legitimiteit.