Waarom bestaat er een specifiek jeugdstrafrecht? Wat maakt jonge wetsovertreders zo bijzonder dat ze een aparte benadering binnen ons strafrechtsysteem nodig hebben? Sinds de invoering van de Kinderwet in 1901 worden er unieke eisen gesteld aan het jeugdstrafrecht. In het afgelopen eeuw is er steeds geschommeld tussen het behandelen van jongeren als onmondige kinderen en als volledig verantwoordelijke volwassenen, zonder dat er ooit een specifiek pedagogische aanpak is ontwikkeld. Dit boek vult dat gat door vier jaar onderzoek naar de pedagogische basis van het jeugdstrafrecht samen te brengen. De kern van het boek is dat alles draait om het aanspreken van jongeren op hun morele bewustzijn vanuit een pedagogisch perspectief. Dit houdt in dat jongeren worden gestimuleerd en ondersteund om verantwoordelijkheid te nemen voor ernstige delicten en zich bewust te worden van de impact op anderen. Ze worden aangemoedigd om na te denken over hoe ze hun leven positief kunnen veranderen. Onderwerpen die aan bod komen zijn onder andere: de dubbele paradox van het jeugdstrafrecht, een analyse van een eeuw jeugdstrafrecht, de rol van strafrecht, de vraag of straf pedagogisch kan zijn, de balans tussen schaamte en schuld, en de oproep tot zelfreflectie. Tot slot geeft de auteur concrete beleidsaanbevelingen voor een jeugdstrafrecht dat zijn pedagogische doelstellingen wil realiseren.