Binnen de natuurkunde heerst er al geruime tijd een aanzienlijke stilstand. Hoewel het standaardmodel van de deeltjesfysica in veel opzichten adequaat functioneert, blijven er fundamentele problemen onopgelost. Om de oorzaken van deze stagnatie beter te begrijpen, worden in “De vierde grondstructuur van de materie” de voornaamste natuurkundige theorieën onder de loep genomen: klassieke natuurkunde, relativiteitstheorie en kwantumtheorie. Hierbij maakt de auteur gebruik van een relationele systeemtheorie, een metatheorie die inzicht biedt in de reikwijdte van deze theorieën, hun onderlinge verbanden en de drie grondstructuren die hierdoor zijn ontdekt. Het boek biedt niet alleen helderheid over de oorzaken van de stagnatie, maar werpt ook licht op de vierde en meest fundamentele grondstructuur van de materie. Er worden belangrijke kenmerken van deze structuur belicht, evenals aanwijzingen voor de benodigde natuurkundige theorie. De auteur, Gerben J. Stavenga, heeft natuurkunde en filosofie gestudeerd, promoveerde op “Science and Liberation” en was tot aan zijn pensioen als wetenschapsfilosoof verbonden aan de Faculteit der Wijsbegeerte van de Rijksuniversiteit Groningen. Eerdere werken van Stavenga zijn onder andere “De creatie van zelfbewuste machines, De mogelijkheid van kunstmatig zelfbewustzijn in historisch perspectief” (Eburon, 2021).