In de geschiedenis van de Bataafs-Franse tijd zijn enkele van de meest invloedrijke militairen, zoals Dirk van Hogendorp, Krayenhoff, Chassé en Janssens, naast bekende figuren als Daendels en Ver Huell, nauwelijks of alleen in 19e-eeuwse biografieën beschreven. Dit boek wil hen opnieuw onder de aandacht brengen. Behalve Chassé waren ze niet de typische vechtlustige soldaten. Dirk van Hogendorp, de oudere broer van Gijsbert Karel die koning Willem I in 1813 terug naar Nederland haalde, nam deel aan de Russische veldtocht van 1812-13, maar is vooral beroemd om zijn streven de koloniale politiek van Nederland in Indië te hervormen. Krayenhoff was niet alleen generaal, maar ook arts, waterbouwkundige en cartograaf. Janssens, die in vele veldslagen voor Napoleon vocht, werd gouverneur-generaal, eerst in 1802 van Kaap de Goede Hoop en later in 1810 van Nederlands-Indië. Chassé voerde de Hollandse brigade aan voor Napoleon in Spanje en was daar gouverneur. Deze vier generaals, allen ook minister geweest, dienden het Bataafs-Franse regime, maar waren geen verraders. Het idee dat koning Willem I na 1815 iedereen met voldoende talent, ongeacht hun politieke verleden, weer in dienst nam, klopt overigens niet: Van Hogendorp kreeg geen kans van Willem I en eindigde zijn leven als herenboer in Brazilië. Prof. dr. L. Turksma (geb. 1924), emeritus hoogleraar sociologie aan de Universiteit van Amsterdam, heeft diverse werken gepubliceerd, waaronder “Socioloog en geschiedenis” (1969), “Vaderlandsliefde en sociale verandering” (1985), en “Admiraal van Napoleon, het leven van C.H. graaf Ver Huell” (1991), en verzorgde de uitgave van de “Levensherinneringen van Q.M.R. Ver Huell, 1787-1812” (1996).