Dit boek onderzoekt het pact tussen nazi’s, communisten en islamisten, een van de meest opmerkelijke en toch vernietigende allianties binnen het politieke extremisme.

Ondanks hun verschillen delen deze uiterste politieke en religieuze krachten ook veel overeenkomsten. Nazi’s werkten samen met extremistische moslims, en tussen 1923 en 1933 zochten Duitse communisten toenadering tot Hitler in plaats van tot de gematigde sociaaldemocraten.

Op cruciale momenten vormden nazi’s en communisten een monsterverbond. Gedurende enkele jaren stemden zij in 70 procent van de parlementaire gevallen hetzelfde. In 1939 sloten Stalin en Hitler een niet-aanvalsverdrag, gevolgd door een vriendschapsverdrag. Stalin instrueerde communistische partijen om hun kritiek op Nazi-Duitsland te staken. Van 1939 tot 1941 voorzag Stalin Hitler van olie en grondstoffen om zijn oorlogsmachine draaiende te houden.

Ook vandaag de dag smeden extremisten allianties die politieke en religieuze grenzen overstijgen. Een voorbeeld hiervan is de samenwerking tussen de ultraconservatieve Iraanse president Ahmadinejad en zijn marxistische bondgenoot Hugo Chávez. Daarnaast zijn er complottheorieën rondom 11 september (“9/11”) die een nieuw gemeenschappelijk thema vormen voor neonazi’s, linkse socialisten, antiglobalisten en extremistische moslims.

Emerson Vermaat studeerde rechten en politieke theorieën in Leiden. Als onderzoeksjournalist richt hij zich op misdaad en terrorisme. Hij heeft jarenlang reportages gemaakt voor de publieke omroep in oorlogs- en crisisgebieden.