Dit fascinerende onderzoek belicht en onderzoekt een minder bekend conflict dat de confessionele en politieke sfeer in Nederland in de 19e eeuw voortdurend in beroering bracht: de uitvoering van religieuze rituelen in de open lucht. Het betrof niet alleen processies en pelgrimstochten, maar ook begrafenissen, klokgelui, het plaatsen van kruizen, kerkelijke inwijdingen, ziekenbezoeken, controversiële preken, ontvangsten en meer. Velen achtten deze rituelen een bedreiging voor de protestantse identiteit van Nederland. Onder leiding van koning Willem I werd daarom actief opgetreden tegen deze katholieke praktijken. “TEEDERE QUAESTIES” biedt een geheel vernieuwd inzicht in de openbare religieus-rituele cultuur van de 19e eeuw, waarbij ook materiële cultuur en devotionele vernieuwingen zoals ‘stille omgangen’ en ‘processieparken’ worden belicht. Deze studie onthult ook verrassende invalshoeken over de politieke en maatschappelijke verhoudingen in de 19e eeuw. Onverdraagzaamheid en de vorming van vijandbeelden speelden een grote rol in het tot stand komen van een grondwettelijk verbod op openbare religieuze rituelen. De kwestie rond processies beïnvloedde bovendien de samenleving als geheel en had een aanzienlijke impact op het proces van verzuiling.