Dit boek beschrijft het leven van Maurice Dequeecker, wiens vader tolbeambte was en grootvader zowel klompenmaker als IJslandvaarder-paardenvisser. Maurice koos voor een carrière in het onderwijs als leraar. In de periode tussen de twee wereldoorlogen zette hij Natuurvriendenhuizen op en kwam hij op voor de belangen van gedupeerde huiseigenaren in Deurne. In 1933 werd hij, samen met Lode Craeybeckx, verkozen tot gemeenteraadslid van Deurne. Dankzij de wet op het betaald verlof van 1936 organiseerde hij “Vakantievreugde”. Tijdens de Tweede Wereldoorlog zorgde Maurice voor kwetsbare en ondervoede kinderen en speelde hij een belangrijke rol in de verspreiding van de socialistische sluikpers. Zijn diepgaande studie “Vrijetijdsbesteding van de moderne mens” werd in 1944 uitgegeven met hulp van Camille Huysmans. Maurice was 28 jaar lang de geliefde burgemeester van Deurne, de grootste voorstad van Antwerpen. Vanaf 1954 leidde hij een socialistisch stadsbestuur en vanaf 1977 stond hij aan het hoofd van een BSP-CVP coalitie. In 1979 zette hij, ondanks grote tegenstand, de bouw van sociale woningen op de Arena-weide door. Maurice had ook scherp inzicht in de nadelige gevolgen van de Antwerpse gemeentefusie van 1983. Zijn negen jaar in de Senaat sloten vaak aan op zijn lokale ervaringen en zorgen. In 1983 werd hij ereburgemeester. Maurice was betrokken bij de ontwikkeling van het onderwijs in Deurne en toonde grote belangstelling voor kunst, moderne architectuur, decoratie en stedenbouw. Het nieuwe gemeentehuis van Deurne is daarvan een belangrijke uitdrukking. Zijn verbondenheid met zijn West-Vlaamse roots, familie en de gewone man bleef altijd sterk. Naast zijn persoonlijke verhaal wordt in een apart hoofdstuk het conflict tussen Camille Huysmans en Rik de Man behandeld, dat Maurice als tijdgenoot fascineerde. Het boek bevat 48 illustraties die het verhaal compleet maken.