De “Hert-spiegel” van Hendrik Laurensz. Spiegel, een moralistisch-didactisch gedicht, draait om de zoektocht naar het summum bonum, het hoogste goed. Spiegel, een bijbels of christen-humanist uit de periode 1549-1612, stelt dat de mens een unieke drang tot kennis heeft, een eigenschap die hem onderscheidt van andere levende wezens op aarde. Om deze nieuwsgierigheid te bevredigen, heeft God de mens het ‘schepselboek’ gegeven. Dit natuurboek vormt de omgeving waarin de mens leeft en waar hij, als deel van de natuur, bij hoort. Volgens Spiegel kan de mens, door het schepselboek (de macrokosmos) en zijn eigen ziel (de microkosmos) te bestuderen, inzicht verkrijgen in zichzelf, in zijn persoonlijke opvatting van het summum bonum en in zijn verplichtingen ten opzichte van God, zichzelf en zijn medemens. F. Veenstra’s editie van de “Hert-spiegel” is gebaseerd op het manuscript KB 74 J 54, omdat deze versie dichter bij Spiegels originele handschrift staat dan de eerste druk uit 1614. Veenstra’s uitgebreide commentaar werpt licht op de moraal-filosofische en psychologische dimensies van dit invloedrijke zeventiende-eeuwse gedicht.