Een ziel die zich voornamelijk richt op het materiële leven, blijft volledig onwetend over zijn oorspronkelijke spirituele afkomst. Hij zoekt geluk in het najagen van materiële verlangens, maar deze weg leidt nergens toe. Onwetendheid houdt de ziel gebonden aan de aarde, niet beseffend dat ware voldoening alleen van binnenuit kan komen. Volgens de Veda’s verkeren we in deze tijd in een staat van slaap, gevangen in maya of onwetendheid. Het is hoog tijd om wakker te worden en een harmonieus en zinvol leven te herontdekken. Een cruciale vraag is: hoe zijn we in deze slaap terechtgekomen? Wat ging er in het verre verleden mis binnen de maatschappij, bij leiders en bij individuen? Vroeger volgden mensen de Vedische principes en bewandelden ze het spirituele pad. Leiders werden destijds raja-rishi’s (koning-heiligen) genoemd en waren goed opgeleid om hun land wijs te besturen. Waar kan de moderne mens de verloren wijsheid van het leven terugvinden? Onze ouders, leraren, professoren, wetenschappers en bestuurders hebben ons daarover vaak niet geïnformeerd. Als we de oorsprong en betekenis van ons bestaan willen begrijpen, moeten we teruggrijpen naar oude geschriften. In de Oosterse traditie zijn dat bijvoorbeeld de Bhagavad-gita en het Shrimad-Bhagavatam, die de bhakti-yoga methode beschrijven; het beoefenen van devotie en overgave, waarmee we onze verloren band met het goddelijke kunnen herstellen. Slechts de menselijke ziel is in staat, na vele incarnaties op aarde, het contact met de Opperheer van Hemel en Aarde te vernieuwen en daarmee een gelukkig en zinvol leven te leiden.