De strijd om de Maaslinie tussen Mook en Boxmeer in mei 1940 was de enige van deze linie die werkelijk van belang was voor het lot van Nederland in die periode. Het krachtige Duitse 26e Legerkorps had deze sector als doelwit en was het enige korps dat onder de grote rivieren opereerde in dienst van het 18e Leger, dat Nederland moest veroveren. Dit legerkorps rukte op met twee naast elkaar opererende infanteriedivisies en had als doel snel door te stoten naar de regio Breda. Hun eerste gevecht voerden ze aan de Maas, als voorhoede van hun korps. De 254e Infanterie Divisie opereerde het meest noordelijk. Deze divisie moest proberen een eigen sector aan de westelijke oever van de Maas vrij te maken tussen Mook en Middelaar en vervolgens doorstoten naar het noordelijke deel van de Peel-Raamstelling. Tegen deze divisie stond tussen Mook en Middelaar een versterkt Nederlands infanteriebataljon, opgesteld in een zeer dunne linie met enkele tientallen kleine betonnen en stalen kazematten, vrijwel zonder geschut. Deze formatie diende als voorverdediging en had als oorspronkelijk doel de vijand minstens een halve dag te vertragen, zodat de achterliggende hoofdstelling – de Peel-Raamstelling – volledig kon worden bemand door Nederlandse troepen. In april 1940 was echter al heimelijk besloten om bij een Duitse inval de hoofdmacht uit deze hoofdstelling naar de Vesting Holland te verplaatsen en alleen de frontlijn van de Peel-Raamstelling te bezetten, wat op 10 mei in de vroege ochtend al was gebeurd. Hierdoor diende de Maaslinie voornamelijk om de aanvaller enigszins te vertragen. Het gevecht tussen Mook en Middelaar werd daardoor een werkelijk opofferingsgevecht. Dit boek biedt een gedetailleerd verslag van de voorbereidingen en gebeurtenissen van de strijd op 10 mei 1940. Voorafgaand onderzoek omvatte een grondige studie van zowel bestaande als nieuwe bronnen, zodat de meest recente inzichten kunnen worden gedeeld met de lezer. Het boek bevat bovendien enkele nooit eerder gepubliceerde foto’s.